Walentynki, czyli Dzień Zakochanych

Walentynki

Walentynki, czyli Święto Zakochanych, obchodzone są co roku 14 lutego. Nazwa tego pięknego święta pochodzi od Świętego Walentego, biskupa i męczennika chrześcijańskiego, uznawanego na Zachodzie (głównie USA, Francja, Wielka Brytania) za patrona zakochanych. Z czasem święto to przyjęło się w wielu krajach, również w Polsce.

Obdarowywanie się upominkami z okazji Dnia Zakochanych weszło do tradycji w XVI wieku. Obyczaj tak spodobał się ludziom zakochanym, że jest praktykowany po dziś dzień. Nieodłączną częścią Walentynek jest także wysyłanie kartek z miłosnymi wierszykami i życzeniami. Co bardziej romantyczne osoby wciąż trzymają się wielowiekowej tradycji własnoręcznego pisania listów miłosnych do ukochanej osoby.

Jak obchodzimy Walentynki?

W każdym kraju obchody Dnia Zakochanych nieco się od siebie różnią. Ogólnym założeniem jest jednak uczczenie  miłości do swojego partnera poprzez wysłanie kartki z życzeniami, wręczanie prezentów lub kwiatów oraz organizowanie romantycznych wieczorów. Osoby skrycie w kimś zakochane mogą wykorzystać to święto do ujawnienia swoich uczuć (choćby anonimowo).

Produkty walentynkowe są często ozdobione obrazami serca, czerwonymi różami lub Kupidynem. Najpowszechniejszymi motywami Walentynek są kwiaty, czekoladki, prezenty, słodycze, seksowna bielizna oraz szampan lub wino musujące. Niektóre osoby korzystają z okazji, aby zaprezentować swoim ukochanym bardzo drogie prezenty, takie jak biżuteria. Wiele restauracji i hoteli ma specjalnie przygotowane na ten dzień oferty. Mogą to być romantyczne posiłki lub weekendowe pobyty w hotelach, różnego rodzaju wycieczki i imprezy tematyczne. Wybór jest naprawdę szeroki.

Historia

Walentynki były obchodzone już w średniowieczu – w południowej i zachodniej Europie. Pozostała część Starego Kontynentu rozpoczęła świętowanie Dnia Zakochanych o wiele później.

Patronem Walentynek jest katolicki święty, natomiast termin odchodów jest związany nie tylko z nim. 14 lutego jest zbieżny ze zwyczajem pochodzącym ze starożytnego Cesarstwa Rzymskiego, polegającym przede wszystkim na poszukiwaniu wybranki serca – na przykład przez losowanie jej imienia ze specjalnej urny. Współczesny Dzień Zakochanych nie ma jednak bezpośredniego związku z jednym konkretnym świętem starożytnego Rzymu, choć jest kojarzony z takimi postaciami z mitologii jak Kupidyn, Eros, Pan czy Juno Februata.

Możliwe, że zwyczaje związane z tym dniem nawiązują do starożytnego święta rzymskiego, zwanego Luperkaliami, obchodzonego 14–15 lutego ku czci Junony, rzymskiej bogini kobiet i małżeństwa, oraz Pana, boga przyrody.

Z kolei Brytyjczycy uważają to święto za własne z uwagi na fakt, że rozsławił je na cały świat sir Walter Scott (1771-1832).

[za Wikipedią]

Życie publiczne

Walentynki nie są świętem państwowym. Urzędy, sklepy, szkoły i inne organizacje są więc otwarte jak w każdy normalny dzień. Transport publiczny działa według swojego normalnego schematu. Z kolei restauracje czy hotele mają więcej gości niż zwykle (można powiedzieć, że są oblegane), ponieważ wiele osób wychodzi na wieczór ze swoim współmałżonkiem lub partnerem. Walentynki to również bardzo popularny termin wesela.

Krytyka

Część Polaków krytykuje Walentynki jako przejaw amerykanizacji, wpływu obcej kultury na nasze tradycje, które są w ten sposób wypierane. Obchody Dni Zakochanych są również mocno krytykowane za ich komercyjność. Wiele firm czerpie miliardowe zyski z produktów i usług walentynkowych.

Osobom samotnym z kolei Walentynki kojarzą się z silnie opresyjnym wpływem i propagowaniem bycia w związku, co ma być lekiem na całe zło tego świata. Uważają one, że społeczeństwo tyranizuje ludzi i piętnuje osoby żyjące w pojedynkę. Z tego powodu 14 lutego został uznany przez społeczność singli za International Quirkyalone Day (Międzynarodowy Dzień Osób Samotnych), mający być w zamierzeniu antywalentynkami.

Ciekawostki

  1. Kościół katolicki wspomina św. Walentego w swojej liturgii od 496 roku, w dniu 14 lutego, na mocy decyzji papieża Gelazjusza I. Jest to tzw. Dzień św. Walentego. Świętem miłości stał się w XVI wieku.
  2. W Izraelu tradycja żydowska Tu B’Av (Żydowskie Święto Miłości) została ożywiona i przekształcona w odpowiednik żydowskich Walentynek. Obchodzone są 15 dnia miesiąca Aw (nazwa jednego z miesięcy w kalendarzu chaldejskim, przyjęta przez Żydów w okresie niewoli babilońskiej), zazwyczaj przypadającego na przełom lipca i sierpnia. W dawnych czasach dziewczęta nosiły białe sukienki i tańczyły w winnicach, gdzie czekali na nie chłopcy (Miszna Taanit, koniec rozdziału 4). Dziś Tu B’Av obchodzone jest jako drugie święto miłości przez osoby świeckie (obok Walentynek) i w wielu aspektach charakteryzuje się podobnymi zwyczajami, jakie są praktykowane w społeczeństwach zachodnich. We współczesnej kulturze izraelskiej Tu B’Av jest popularnym dniem na wyznanie miłości, oświadczyny oraz wręczanie prezentów, na przykład kartek z życzeniami lub kwiatów.
  3. W Chinach Walentynki są nazywane festiwalem kochanków (Qixi Festival) i obchodzi się je siódmego dnia siódmego miesiąca księżycowego kalendarza. Święto to upamiętnia dzień, w którym pasterz i tkaczka otrzymali pozwolenie na to, by być razem. Według legendy, gwiazda pasterza i gwiazda tkaczki widoczne na nocnym niebie są zwykle oddzielone przez Drogę Mleczną (srebrzysta rzeka), ale mogą się spotkać właśnie siódmego dnia siódmego miesiąca według chińskiego kalendarza.
  4. W ostatnich latach obchody Walentynek w Iranie były ostro krytykowane przez islamskich nauczycieli, którzy postrzegają Dzień Zakochanych jako sprzeczny z kulturą islamu. W 2011 roku wydano zarządzenie zakazujące drukowania i rozpowszechniania jakichkolwiek towarów promujących to święto, w tym kartek, prezentów oraz pluszowych misiów.
  5. W Indiach, w starożytności, istniała tradycja adorowania Kamadewa, władcy miłości. Jest on bogato przedstawiany w starożytnych, erotycznych rzeźbach, znajdujących się w grupie zabytków Khajuraho (Miasto palm daktylowych) oraz w powszechnie znanym i cenionym traktacie miłosnym (Kamasutra). Tradycja ta została utracona w okresie średniowiecza, kiedy nikt już nie celebrował Kamadewy, a publiczne okazywanie uczuć stało się niemile widziane w społeczeństwie. Takie podejście trwało aż do lat 90-tych XX wieku.
  6. W Japonii firma Morozoff Ltd. wprowadziła Walentynki po raz pierwszy w 1936 roku, kiedy to prowadziła kampanię reklamową, skierowaną do cudzoziemców. Później, w 1953 roku, rozpoczęto promowanie zwyczaju wręczania czekoladek w kształcie serca. Inne japońskie firmy cukiernicze również poszły tym tropem. W 1958 roku dom towarowy Isetan przeprowadził "Walentynkową Wyprzedaż". Kolejne kampanie w latach 60-tych XX wieku spopularyzowały w Japonii Dzień Zakochanych. Należy przy tym zaznaczyć, że zwyczaj ten polegał tylko na wręczaniu czekoladek mężczyznom przez kobiety. One z kolei w latach 80-tych XX wieku otrzymały swoje rewanżowe święto, nazwane "Białym Dniem" (14 marca) – wówczas właśnie kobiety otrzymywały od panów białe czekoladki, jako sposób odwdzięczenia się.


Pomóż innym znaleźć ten artykuł. Podziel się:


Ta strona została znaleziona m. in. przez następujące frazy: walentynki, wierszyki na walentynki, dzień zakochanych, święto miłości, pomysł na walentynki, kolacja walentynkowa, film na walentynki, pomysły walentynkowe, walentynkowa noc, wieczór dla zakochanych, życzenia walentynkowe.